////

AUTONOMIA W RAMACH KONCEPCJI

Właś­nie one ze względu na pewną autonomię w ramach kon­cepcji społecznych Jordana nie dadzą się sprowadzić wyłącznie do tej roli, jaką wyznaczył im sam’inicjator.  Bowiem wyjęte z szerszego ideowego kontekstu mogą być zaliczone do działań torujących drogę rewolucyjnym zmianom, jednak tylko w zakresie metod socjali- ‚ zacji młodzieży, ideałów pedagogicznych formujących wartości ogólnoludzkie oraz programu aktywności ru­chowej i higieny osobistej dzieci i młodzieży.Twierdzenie to posiada istotne znaczenie, szczególnie w obliczu-prób poszukiwania tradycji dzisiejszej kon­cepcji wychowania fizycznego i sportu.

ELEMENTY IDEOLOGII

W rozumieniu patriotyzmu był Jordan wierny podsta­wowym założeniom-ideologii pozytywistycznej z tym, że głosił on ponadto hasła lojalizmu, wierności i bez­granicznego oddania zwierzchniej władzy obcego mo­carstwa, co być może w dużym stopniu tłumaczyć na­leży względami taktycznymi. Stanowiska tego nie zmie­nił do końca życia, nawet wówczas, kiedy w latach 90-tych XIX i pierwszych XX stulecia w łonie różnych orientacji politycznych, m. in. wśród dotychczasowych pozytywistów, > narastała świadomość potrzeby oporu wobec zaborców i przeciwstawienia im się w walce zbrojnej.Niektóre elementy ideologii Jordana. miały nie tylko partykularne, interesem klasowym ograniczone znacze­nie. Należały do nich kwestie zdrowotności, higieny oraz wychowania fizycznego dzieci, i młodzieży.

UMIŁOWANIE CIAŁA

W niedzielę i święta — pisał Bujak.— oddaje się za­bawom młodzież rzemieślnicza. Dawniej zaniedbana, pozbawiona sposobności wszelkich godziwych rozrywek,a skazana w wolne od pracy dni na bezcelowe błąkanie- się po mieście, nastręczającym wiele, pokus do moral­nego-upadku, zyskała w Jordanie. opiekuna”.   Ćwiczenia fizyczne same w sobie nie są ani dobre, ani złe. Wszystko zależy od tego, jakiej koncepcji wy­chowawczej służą i jakie cele każe się im realizować.. Dlatego też Jordan próbował ustalić hierarchię celów,’ o     które zabiegać należy. Były to, zgodnie z tradycją kultury greckiej i chrześcijańskiej: religijność, umiło- -wanie prawdy, kształtowanie charakteru oraz pielęgno­wanie ciała.

ROZWIJANIE MYŚLI

Później myśl tę rozwijało wielu fizjologów, zdaniem których na zabawy i inne ćwiczenia ciała należy, poświęcać tyle czasu, ile na pracę umysłową. Jordan —  czując się kontynuatorem tej linii myślenia — był bardziej ostrożny i wstrzemięźliwy chociaż daleko odbie­gał od poglądów współczesnych mu środowisk pedagogicznych:\ Twierdził mianowicie, że biorąc pod uwagę wymagania współczesnej cywilizacji (potrzeba ruchu), należy przeznaczyć dwie godziny dziennie na wychowanie fizyczne dzieci i młodzieży, pod warunkiem, że bę­dzie ono praktykowane systematycznie i metodycznie .

TROSKA O ZDROWIE

Więc jak w życiu jednostki i w gospodarstwie rozsąd­nej rodziny, tak w gospodarstwie społecznym troska o  zdrowie pierwsze miejsce zajmować winna.Toteż spośród wielu możliwych kierunków postępu społecznego, które Jordan postulował, postęp w dzie­dzinie zdrowotności wydawał mu się najbardziej osią­galny. Miał on dokonać się nie tyle na drodze ustaw, ile w wyniku spontanicznej inicjatywy społecznej; bo-^ wiem zbyt dużo jest ciemnoty i nędzy w narodzie, któ­rej zlikwidowanie wymaga reformy zasadniczej, głę­bokiej, obejmującej wiele dziedzin życia, i dokonanie takiej reformy nie leży w mocy parlamentu.

SZKODY EKONOMICZNE

Choroba . powoduje także szkody ekonomiczne: odrywa chorego . od pracy, pociąga za sobą koszta leczenia łub po- . grzebu. Co prawda lud skarży się na podatki a nie na choroby, gdyż sądzi, że za te pierwsze winę ponoszą urzędnicy, zaś choroba jest dopustem Bożym, niemniej jednak fakt ten nie zmienia zasadniczej postaci rze­czy .W artykule analizującym perspektywy szpitalnictwa /^krajowego Jordan postulował ilościową i jakościową rozbudowę urządzeń sanitarnych. W sugestiach swoich był umiarkowany, doceniał postęp, jaki nastąpił w. cią­gu ostatnich lat i zdawał sobie sprawę z tego, iż w za­gadnieniach zdrowotności należy prowadzić, politykę rozsądną, skorelowaną z postępem w innych dziedzi­nach życia, gdyż „nawet najzdrowszy człowiek umrzeć musi.

PRACA OGRANICZA

Praca organiczna jest [bowiem] jednocześ­nie formą legalnej akcji politycznej w kraju pozba­wionym normalnego życia. państwowego, przeciwstaw­ną formom nielegalnym konspiracji i rewolucji”. Dzia­łanie realistyczno-pozytywne wydawało się w Polsce tym bardziej istotne, że „germanizacja i rusyfikacja kraju, ograniczanie kompetencji polskiego samorządu, kurczenie się stanu posiadania, opanowanie przez ele­menty >obce gospodarczych ośrodków —.wszystkie te czynniki zagrażały żywotnym interesom narodu pol­skiego.

SZTUKA A SPORT

Sprawa stypendium, klasy sportowej pomaga­jącej dostać się na studia, nagrody z klubu, mieszkania, etatu – kto będzie na to czekał do 35 – 40 roku życia? Niemal każdy chce żyć „już” a nie „potem”. Oczywiście, w istocie rzeczy obraz ten nie jest może aż tak czarny. Są bowiem, na szczęście, bardzo uzdolnieni zawodnicy, którzy potrafią łączyć nienaganną technikę z wielką sprawnością, dość zwykłe, pospolite ambicje z najszczytniej­szymi ideałami, własny tening z pracą szkoleniową. Są to jednak rodzynki w cieście – wyjątki potwierdzające regułę. Jednak i oni nie mają czasu na odrodzenie sztuki – co najwyżej łagodzą ponury ton czarnych barw. Jeszcze raz pragnę podkreślić – to, co dla sportu jest być może absolutnie normalne i powszechnie przyjęte na wszystkich długościach i szerokościach geograficznych – dla sztuki jest właśnie klęską. W mqim przekonaniu trzeba wyraźnie odgraniczać „sztukę” od sportu”. Jest to jedyny sposób na zachowanie tradycyjnych ideałów moralno- -pedagogicznych sztuk walki. Będą one wówczas dostępne właśnie dla tych mniej sprawnych, mniej złaknionych sukcesów, za to bardziej cierpliwych, wy­trwałych, rozmiłowanych w najsubtelniejszych tajnikach.

Jakie hobby w starszym wieku

Zainteresowania ludzi są zależne od różnych rzeczy, jedną takich wiek, który ma znaczenie na dobór zainteresowań. Wiadomo, że starsi ludzie są mniej sprawni a także są na innym etapie swojego życia i inne rzeczy ich interesują niż ludzi młodszych. Czasami zainteresowania są wspólne z młodymi ale również są takie które różnią, wszystko zależ od człowieka. Jedną z pasji jakie ci ludzie posiadają jest kolekcjonowanie. Jeżeli zajęli się kolekcjonowaniem we wcześniejszym wieku, to jako ludzie starsi mają bardzo bogate kolekcje zbierane przez bardzo wiele lat. Najczęściej zbierane są znaczki, monety, pocztówki czy jakieś inne przedmioty. Ilość przedmiotów, które można kolekcjonować jest praktycznie nie ograniczona i mogą to być, na przykład: młynki, lalki, butelki, etykiety zapałczane i mnóstwo innych nie możliwych ze względu na różnorodność do wyliczenia. Wielu starszych ludzi spędza czas na działkach i jest to ich sposób na aktywne i mile spędzanie czasu. Taka forma wysiłku i spędzania czasu na świeżym powietrzu jest ze wszech miar zalecana, bowiem nie ma przeciwwskazań dla takiego spędzania czasu przez starszych ludzi. Jest jeszcze więcej korzyści z posiadania działki, są nimi na przykład kontakty międzyludzkie, bowiem nawiązywane są znajomości z właścicielami sąsiednich działek nie zapominając o korzyściach materialnych czyli płodach zbieranych ze swojego kawałka ziemi.

Fitness jako rekreacja dla każdego

W dzisiejszych czasach bardzo się kładzie nacisk na zdrowy tryb życia: w każdym wieku, w każdym stanie i przy każdej okazji. Na każdym kroku zwraca się uwagę na to, aby do zdrowej diety dołączyć również regularny ruch, który zbawiennie wpływa na nasze ciało i umysł. Aby ułatwiać zdrowe życie każdemu, w klubach fitness powstają zajęcia przypasowane każdej grupie ludzi. I tak na przykład poza standardowym podziałem na grupy początkujące i zaawansowane, mamy również organizowane zajęcia dla kobiet w ciąży, dla kobiet z dziećmi oraz dla osób zaawansowanych wiekowo. Taki podział gwarantuje nam możliwość troski o własne ciało niemalże przez całe życie. Naturalnie ta forma rekreacji kosztuje, jednakże warto poświęcić pieniądze, które wydajemy na prowadzenie niezdrowego trybu życia jak słodycze czy używki, właśnie na zakup karnetu na takie oto zajęcia ruchowe. Dadzą nam one o wiele więcej przyjemności niż cukierek, lampka wina czy papieros, a już na pewno więcej zagwarantują nam zdrowie na dłużej!

WSPÓLNE PŁASZCZYZNY

A jednak — z drugiej strony — ruch jordanowski, taternicki i marynistyczny mają zbyt wiele płaszczyzn wspólnych, aby mogły zostać zaliczone do tej samej klasy zjawisk społeczno-kulturowych. Wszak wyrastają one z tych samych niepokojów rodzącego się społeczeń­stwa przemysłowego, są przejawem lęku, przed kon­sekwencjami fizycznego i duchowego „cherlactwa” czło­wieka. wyobcowanego z natury, nasycone są troską 0  stworzenie pełniejszych perspektyw rozwoju młodego pokolenia,, wreszcie stwarzają teoretyczne i praktyczne możliwości realizacji programu krzewienia narodowych 1  uniwersalnych wartości społecznych. Wychodząc z tego przekonania, celowe wydaje się dokonanie analizy tej tradycyjnie ekskluzywnej dziedziny życia, sięgając do wybranych źródeł dotyczących ruchu jako całości oraz do pisarstwa Mariusza Zaruskiego, czołowego reprezen- / tanta teorii-i praktyki taternictwa i marynistyki.

TATERNICTWO

Szczególnie taternictwo-zdaje się być czymś bardzo swoistym. Krąg inicjatorów i uczestni­ków ruchu składał się z przedstawicieli środowisk twór­czych, a co za tym idzie — był wewnętrznie zróżni­cowany pod względem stylu życia, dążeń indywidual­nych i społecznych, uznawanych wartości, intensywno­ści i form przeżycia oraz, co dla nas pozostaje sprawą pierwszej wagi, stylu myślenia. I rzeczywiście trudno byłoby kwestionować odrębność i niepowtarzalność ru­chu taternickiego i marynistycznego w. porównaniu ~z innymi formami teorii i praktyki kultury fizycznej. Świadczy to zresztą o jej bogactwie i różnorodności.

Z PUNKTU WIDZENIA SYSTEMU

Z tego punktu widzenia system poglądów Jordana stanowi raczej his­toryczny fakt kulturowy aniżeli tradycję, do której można nawiązywać bezpośrednio. Nie wyklucza to jed­nak, ale zakłada konieczność uświadomienia sobie tych ” elementów działalności teoretycznej i praktycznej autcn ra eksperymentu krakowskiego, które mogą być prze­jęte przez współczesnych jako zaczątek i inspiracja no-‚ wych propozycji teoretyczno-ideowych.Inny zakres zjawisk i problemów mieszczących się w pojęciu kultury fizycznej związany jest z taternic­twem i marynistyką jako ruchem społecznym i ideolo­gią. Pozornie może się wydawać, iż mamy tu do czynienia z diametralnie odmiennym zespołem fenomenów kulturowych, mimo że rodziły się one i narastały w tym samym czasie, kiedy Jordan rozwijał i popularyzował swoje dzieło.

Z ODDANIEM

Jor­dan czuł się jedną z nich, dlatego z taką’namiętnością -i oddaniem, przestrzegając przed „katastrofą”, jaką —, jego zdaniem — niósł socjalizm, . nawoływał do nie – cierpiących zwłoki inicjatyw typu reformatorsko-opie- kuńczo-charytatywnego. Realizację tych postulatów traktował przede wszystkim jako powołanie i rolę spo­łeczną kół duchowieństwa galicyjskiego a ideałom kato­licyzmu przypisywał funkcję czynnika, który przyniesie uzdrowienie i odrodzenie przede wszystkim w sferze moralnej, ale także w dziedzinie obyczajowości i co­dziennych stosunków międzyludzkich.